กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 342 เจียงเหวินไป่มองเห็นอนาคตอันน่าสลดของหญิงในตลาดมืด
ไม่กี่วันต่อมา ซูเหมียวเหมียวก็กลับมาถึงเขตบ้านพักครอบครัวทหารด้วยสภาพเหนื่อยล้าจากการเดินทาง พอซ่งเถาและโจวอวิ๋นรู้ว่าเธอกลับมาแล้ว ทั้งสองก็รีบวิ่งมาหา
พวกเธอไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับซูเหมียวเหมียว ถ้าเธอยังไม่กลับมา ทั้งคู่ก็ปรึกษากันว่าจะไปตามหาที่ปักกิ่งแล้ว
คำอธิบายของซูเหมียวเหมียวคือ “พ่อฉันกลับไปทำงานยุ่งมากจนป่วยน่ะ! ฉันไม่ค่อยวางใจก็เลยกลับไปดูแลท่านอยู่สองสามวัน! เป็นเพราะฉันห่วงท่านมากไปหน่อย เลยทำตัวเหมือนเกิดเรื่องใหญ่โตอะไรขึ้นมา”