กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 340 การลอบสังหารของสายลับศัตรู
พอมีทั้งของกิน ของดื่ม แถมยังมียามาช่วยเสริม เวลาจึงไม่ทรมานอีกต่อไป!
กู้อวิ๋นเซียวบอกกับพวกเขา “ตอนนี้ฝนตกเรายังไปไม่ได้ ถือเสียว่าพักฟื้นอยู่ที่นี่ไปก่อน พวกนายพักผ่อนให้เต็มที่เพื่อเก็บแรงเอาไว้ พอฝนหยุดเมื่อไหร่ต้องออกเดินทางทันที! มุ่งหน้าไปเต็มกำลัง!”
ภายในพื้นที่แคบ ๆ มีเสียงตอบรับอย่างพร้อมเพรียง “รับทราบ...”
การป้อนอาหารของซูเหมียวเหมียวได้ผลดี ใบหน้าของทุกคนค่อย ๆ มีเลือดฝาดกลับคืนมา!
เดิมทีพวกเขาก็มีร่างกายแข็งแรงอยู่แล้ว บาดแผลจึงสมานตัวได้เร็วมาก
ตกบ่ายฝนซาลงเล็กน้อย พอตกดึกฝนก็ค่อย ๆ เบาลง และหยุดสนิทในตอนตีห้า!