กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 304 รอยสักรูปซากุระบนหลังของพวกผู้หญิง
ภาพตรงหน้าของกู้อวิ๋นเซียวเริ่มมืดลง เสียงตะโกนข้างหูเลือนรางลงเรื่อย ๆ เขากัดฟันรวบรวมเรี่ยวแรงเฮือกสุดท้าย กระแทกศีรษะเข้าที่หน้าผากของเงาอย่างแรง เสียง “ตึง” ดังทึบ ๆ เงาเจ็บปวดจนแรงรัดที่คอคลายลงเล็กน้อย
กู้อวิ๋นเซียวไม่ได้สู้แบบทุ่มสุดตัวตั้งแต่แรก เพราะในสายตาเขา คนเหล่านี้คือ “มวลชน” ทว่าเงากลับลงมืออย่างโหดเหี้ยมทุกกระบวนท่า เขาจึงตัดสินใจไม่ออมมืออีกต่อไป
กู้อวิ๋นเซียวฉวยโอกาสสะบัดหลุด พลิกตัวกดร่างของเงาไว้ใต้ร่าง หมัดขวาซัดเข้าที่แก้มของเงาอย่างจัง หนึ่งหมัด สองหมัด สามหมัด ทุกหมัดแฝงไปด้วยความโกรธเกรี้ยวจนเลือดซึมออกจากมุมปากของเงา