กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 298 สหายเจิ้งเฉิง ต้องการภรรยาไหม
ซ่งเถาถูกปล่อยตัวออกมาแล้ว ตอนที่เห็นพี่เจียง พี่โจว พี่หลิว ซูเหมียวเหมียว โจวอวิ๋น ผิงผิง อันอัน และคนในครอบครัวของเธอรออยู่หน้าประตู
น้ำตาของเธอก็ร่วงหล่นราวกับเขื่อนแตก ครั้งนี้พ่อแม่ไม่ได้ถือไม้ขนไก่มาตีเธอ แต่กลับพาเธอกลับบ้านและดูแลอย่างดีอยู่หลายวัน
ตอนที่เธอกลับมาทำงาน พ่อแม่ได้ฝากของขวัญมาให้มากมาย พวกเขาตั้งใจเตรียมของขวัญให้กับทุกคนที่เคยช่วยเหลือซ่งเถาในเรื่องนี้
โดยเฉพาะเมื่อรู้ว่ากู้อวิ๋นเซียวและซูเหมียวเหมียวทำเพื่อเธอมากขนาดไหน เธอแทบจะคุกเข่าให้ซูเหมียวเหมียวเลยทีเดียว!
พวกพี่เจียงต่างพากันบอกว่าเธอเป็นคนซื่อที่มีบุญ ถึงได้เจอคนที่จริงใจกับเธอมากมายขนาดนี้