กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 269 เพื่อนเล่นวัยเด็ก ไต้ซวงเป่า
พอกู้อวิ๋นเซียวทรุดตัวลงนั่ง ไต้ซวงเป่าก็หันไปเห็นซูเหมียวเหมียวเข้า เขาถึงกับทำตัวไม่ถูก หน้าแดงก่ำ พูดจาติดขัด “ซะ...ซ้อ สวัสดีครับ พี่อวิ๋นเซียว ซ้อดูเด็กมากเลย เด็กสองคนนี้เป็นลูกของพวกพี่เหรอครับ”
กู้อวิ๋นเซียวชี้ไปที่เก้าอี้ว่างข้างตัวแล้วพูดว่า “นั่งคุยกันก่อนสิ”
ไต้ซวงเป่าโบกมือปฏิเสธ “พี่ ผมกินมาแล้ว ผมแค่จะมาบอกเรื่องตระกูลหลิน พี่จะได้ไม่โดนหลอก”
กู้อวิ๋นเซียวพยักหน้ารับ “จะคุยก็ต้องนั่งคุยสิ”
ไต้ซวงเป่าหันไปมองซูเหมียวเหมียว เธอจึงส่งยิ้มให้เขา
รอยยิ้มนั้นทำเอาไต้ซวงเป่าถึงกับเกร็ง เดินตัวแข็งทื่อเข้าไปนั่งลงข้างกู้อวิ๋นเซียว!
ไต้ซวงเป่าเป็นคนใจร้อน พอนั่งลงปุ๊บก็เริ่มร่ายยาวเรื่องของตระกูลหลินทันที