บทที่ 266 บ้านตายายของกู้อวิ๋นเซียว

บทที่ 266 บ้านตายายของกู้อวิ๋นเซียว

กู้อวิ๋นเซียวเพิ่งมาถึงกองทัพก็มีคนส่งจดหมายมาให้ฉบับหนึ่ง ไม่นึกเลยว่าจะเป็นจดหมายจากตาและยายที่ขาดการติดต่อกันไปถึงสิบปี

เมื่อนึกถึงบ้านเดิมของแม่ แววตาของกู้อวิ๋นเซียวก็เย็นชาลง ความทรงจำที่ถูกปิดผนึกไว้พลุ่งพล่านขึ้นมา ตอนอายุสิบขวบ พ่อแม่ของเขาพลีชีพเพื่อชาติไปตามลำดับ ที่บ้านเหลือเพียงกู้จ้าน ผู้เป็นอาที่อายุสิบกว่าปีเช่นเดียวกัน

เขาที่เป็นเด็กคนหนึ่งจะดูแลเด็กอีกคนได้อย่างไร

กองทัพติดต่อไปยังครอบครัวของตา แต่พวกเขากลับหลบหน้าเขาเหมือนกับหลบโรคระบาด

ตอนนี้จู่ ๆ ก็ส่งจดหมายมา บอกว่าตาป่วยหนัก อยากเจอเขาเป็นครั้งสุดท้าย