กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 265 ฉันคิดถึงคุณมาก
เธอกลับไปที่เขตบ้านพักครอบครัวทหาร แล้วตรงไปที่โรงเรียน ผิงผิงกับอันอันกำลังยืนชะเง้อมองอยู่ที่หน้าประตูโรงเรียนแล้ว
พอเห็นซูเหมียวเหมียว เด็กน้อยทั้งสองก็พุ่งเข้ามา กอดขาเธอไว้คนละข้าง บรรดาผู้ปกครองที่มารับลูกเหมือนกันซึ่งอยู่ข้าง ๆ ต่างก็เผยสายตาอิจฉา
ผิงผิงจับมือซูเหมียวเหมียวไว้ข้างหนึ่ง พลางเงยหน้าพูดว่า “วันนี้พวกเราเรียนเรื่อง คุณปู่อายุเจ็ดขวบไปขอทาน คุณพ่ออายุเจ็ดขวบไปหนีภัยแล้ง ปีนี้ผมก็อายุเจ็ดขวบแล้ว ไปโรงเรียนอย่างมีความสุข!
วิชาคณิตศาสตร์คือเรื่องหยวนเจี่ยวเฟินและความยาว เรื่องพวกนี้ผมกับน้องสาวทำได้หมด ง่ายมากเลยครับ
ปู่สวีจะกลับมาเมื่อไหร่ครับ! ผมคิดถึงปู่สวีแล้ว”