บทที่ 263 ห้องกักบริเวณก็คือบ้านแม่ของเธอ

บทที่ 263 ห้องกักบริเวณก็คือบ้านแม่ของเธอ

ตอนที่เดินผ่านถ้ำ ก็พาพี่น้องทั้งสองคนไปด้วย

เมื่อได้ยินเสียงปืนและเสียงระเบิด จ้าวเฟิงก็ยืนอยู่หน้าถ้ำอย่างร้อนใจ มองไปทางสุสาน

พอเสียงปืนสงบลง จ้าวเฟิงอยากจะออกไปดูสถานการณ์ แต่ก็ไม่วางใจที่จะปล่อยให้น้องสาวอยู่ในถ้ำคนเดียว เธอฟื้นขึ้นมาแล้ว

หลังจากกินอะไรเข้าไปนิดหน่อย อาการก็ดีขึ้นมาก

เมื่อเห็นเงาร่างของกลุ่มซูเหมียวเหมียว เขาก็พุ่งออกไปด้วยความตื่นเต้นและกอดมู่หรงฉู่ไว้แน่น ร่างกายของมู่หรงฉู่แข็งทื่อไปชั่วขณะ

เขาผลักจ้าวเฟิงออกไปอย่างไม่เกรงใจ “หลบไป ฉันยังไม่เคยแม้แต่จะกอดผู้หญิงเลย แต่อ้อมกอดกลับถูกผู้ชายอกสามศอกอย่างนายมาทำแปดเปื้อนไปซะก่อน ซวยชะมัด!”