กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 262 ให้ไอ้พวกเดรัจฉานพวกนี้ตายตกไปตามคนจีนของเรา
ซูเหมียวเหมียวเคยผ่านวันสิ้นโลกมาแล้ว จึงรู้ดีว่าความใจอ่อนจะส่งผลอย่างไร
อีกอย่าง เหยาลี่เป็นทหาร หากเขาไม่รู้ถึงความร้ายแรงของผลที่ตามมา เขาคงไม่ยอมให้เธอถอดใจเรื่องการช่วยชีวิตเขาแน่
ซูเหมียวเหมียวเสกดินระเบิดและระเบิดมือออกมามากมายจากความว่างเปล่า ซ้ำยังยัดปืนกลใส่มือของเหยาลี่ไว้หนึ่งกระบอก
พร้อมทั้งนำเก้าอี้รถเข็นออกมาจากมิติ มู่หรงฉู่ตาไวรีบยื่นมือไปอุ้มเหยาลี่ขึ้นมานั่งบนเก้าอี้รถเข็นให้เรียบร้อย
ความตื่นตะลึงในดวงตาของเหยาลี่ค่อย ๆ หายไป เปลี่ยนเป็นความยินดี “พวกคุณคือทีมผู้มีพลังพิเศษแห่งชาติงั้นเหรอ ดีเหลือเกิน ดีจริง ๆ!”
เหยาลี่ถามอีกว่า “มีเหล้าไหม”