บทที่ 208 ร้องกุ๊ก ๆ ๆ อยู่ได้ เธอเป็นไก่หรือไง!

บทที่ 208 ร้องกุ๊ก ๆ ๆ อยู่ได้ เธอเป็นไก่หรือไง!

ครั้งนี้โจวอวิ๋นก็ไม่ได้ห้ามซ่งเถา เธอเองก็ไม่ชอบผู้หญิงตรงหน้าเหมือนกัน

ซูเหมียวเหมียวรู้ดีถึงพลังการต่อสู้ของซ่งเถา เธอไม่กังวลเลยว่าซ่งเถาจะเสียเปรียบ จึงถอยหลังไปก้าวหนึ่งเพื่อยืนดูเรื่องสนุกเงียบ ๆ

ผู้หญิงคนนั้นข่มขู่ “พวกบ้านนอกมาจากไหน กล้ามาแย่งของกับฉัน รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร รู้ไหมว่าพ่อฉันเป็นใคร!”

ซ่งเถาหัวเราะ พูดยั่วโมโหว่า “พ่อเธอเป็นใคร ก็กลับบ้านไปถามแม่เธอสิ! เธอคงจะรู้นะ!”

ซูเหมียวเหมียวฟังความหมายแฝงนั้นออก โจวอวิ๋นก็เข้าใจความหมายที่ซ่อนอยู่เช่นกัน

มุมปากของตู้หมิงเซิงกระตุก มีเพียงเหอเยว่ผู้เป็นแจกันดอกไม้ที่ฟังไม่ออก