กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 198 ผู้บังคับบัญชาอาวุโสผู้สับสนเรื่องช่วงเวลา
ซูเหมียวเหมียวนั่งอยู่บนเตียง โอบกอดเด็กทั้งสองไว้แนบอก “ปู่สวีป่วยน่ะ เลยเข้าใจผิดว่าฉันเป็นลูกสาวของท่าน ในสมองท่านมีกระสุนฝังอยู่ ห้ามรับความกระทบกระเทือนเด็ดขาด”
“ดังนั้น พวกเราต้องช่วยกันเล่นละครตบตาท่านไปก่อน จนกว่าท่านจะรู้สึกตัวขึ้นมาเอง”
ซ่งอันพยักหน้า “ท่านน่าสงสารจังเลยค่ะ แล้วลูกสาวของท่านล่ะคะ”
ซูเหมียวเหมียวส่ายหน้า “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน รอให้ท่านรู้สึกตัวก่อนค่อยถามดูก็แล้วกัน”
เมื่อเด็กทั้งสองมาปรากฏตัวตรงหน้าสวีจิ่งชวนอีกครั้ง ท่าทีของพวกเขาก็เปลี่ยนไป สวีจิ่งชวนมองเห็นความ “เวทนา” ในแววตาของเด็ก ๆ !