กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 183 ตรงนี้ต้องมีเสียงปรบมือ
สิ้นเสียง เขาก็หันขวับทันที กะจะฉวยโอกาสตอนที่ทั้งสองคนเผลอแล้วลอบหนีไป
ซูเหมียวเหมียว: 【ผู้ชายคนนี้ ยกให้กู้อวิ๋นเซียวจัดการแล้วกัน มีผู้ชายอยู่ทั้งคน ผู้หญิงอย่างฉันไม่ควรใช้แรงงานหรอก】
เมื่อได้ยินเสียงในใจของเธอ กู้อวิ๋นเซียวก็กระตุกมุมปาก
วินาทีที่ชายหน้าบากหันตัว ร่างของกู้อวิ๋นเซียวก็พุ่งออกไปราวกับลูกธนูที่หลุดจากแหล่ง ขาขวาตวัดกวาดเข้าที่ข้อพับเข่าของอีกฝ่ายอย่างแรงราวกับแส้เหล็ก
ชายหน้าบากยังตั้งหลักไม่ได้ เขารู้สึกชาปลาบที่หัวเข่า เซถลาไปข้างหน้าสองก้าว และต้องเอามือยันกองฟางไว้ถึงจะทรงตัวได้
【ว้าว เสี่ยวไป๋เห็นไหมล่ะ สามีฉันตอนต่อสู้โคตรเท่เลย! ตรงนี้ต้องมีเสียงปรบมือแล้ว แปะ ๆ ๆ...】