กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 149 ความลับสวรรค์มิอาจแพร่งพราย
ฉางซิ่วเจวียนใจกว้างกว่าซูเหวินจิ่งมาก เธอเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้ากู้อวิ๋นเซียว อาศัยแสงจันทร์พิจารณาดูเขาอย่างละเอียด ราวกับแม่ยายมองดูลูกเขย ยิ่งมองก็ยิ่งถูกใจ
“อวิ๋นเซียว อาการเธอเพิ่งจะดีขึ้น ควรต้องพักฟื้นอีกหน่อยนะ เร็วเข้า เข้ามานั่งในบ้านเถอะ ขาเธอเพิ่งจะหายดี อย่าเพิ่งยืนนานเลย”
เธอจับเสื้อของกู้อวิ๋นเซียวแล้วพาเขาเดินเข้าไปในบ้าน
ซูเหวินจิ่งก็เดินตามภรรยาและลูกเขยเข้าไปในบ้าน ส่วนซูเหมียวเหมียวที่กำลังจะตามเข้าไปกลับถูกอวิ๋นเทาดึงตัวไว้ก่อน
“ช่วงนี้เธอเจอผู้ช่วยหลายคนเลยใช่ไหม พวกเขาล้วนเป็นบุพเพที่ถูกกำหนดมาในดวงชะตาของเธอ! เธอต้องรักษามันไว้ให้ดีนะ”