บทที่ 144 ผมรับมีดแทนพวกพี่ได้

บทที่ 144 ผมรับมีดแทนพวกพี่ได้

“กร๊อบ!” เสียงหักดังลั่น ท่อนไม้ถูกฟันขาดเป็นสองท่อนในพริบตา ทว่าวิถีดาบกลับไม่ลดความแรงลงแม้แต่น้อย ยังคงพุ่งตรงไปยังแผ่นหลังของจ้าวเสี่ยว

จ้าวเสี่ยวรู้สึกเย็นวาบที่แผ่นหลัง แต่กลับไม่ยอมถอยหนีแม้แต่ก้าวเดียว พี่สาวซูเคยช่วยชีวิตเขาไว้ แถมสองวันนี้พี่ฉินยังดูแลเขาเป็นอย่างดี เขาจะทนดูพวกเขารับบาดเจ็บต่อหน้าต่อตาไม่ได้

พวกพี่น้องตลาดมืดรอบข้างเห็นดังนั้นก็พากันร้องลั่น หวังจะพุ่งเข้าไปช่วย แต่กลับถูกพวกผู้อพยพพัวพันไว้แน่นจนปลีกตัวไม่หลุด

เจียงเหวินไป่ที่อยู่ไม่ไกลเห็นเหตุการณ์จนหัวใจแทบหยุดเต้น เลือดในกายราวกับเย็นเฉียบในพริบตา