กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 135 มีคนในคอยเล่นตุกติก
กู้อวิ๋นเซียวเดินเข้าไป มองชายท่าทางลับๆ ล่อๆ คนหนึ่งด้วยสายตาเย็นชา ชายคนนั้นสวมชุดจงซานเก่าซอมซ่อ สีฟ้าซักจนซีดขาว
กู้อวิ๋นเซียวไม่เคยเห็นแม้กระทั่งแม่ของซ่งผิงกับซ่งอัน นับประสาอะไรกับลุงและป้าสะใภ้ของพวกเขา
ตอนที่ซ่งฝานมีคุณสมบัติพอจะพาครอบครัวย้ายตามมาประจำการที่กองทัพได้ สิ่งที่เขาอุ้มมาด้วยก็มีแค่เด็กแฝดในห่อผ้าอ้อมสองคน
บางคนก็บอกว่าภรรยาของซ่งฝานตายไปแล้ว บางคนก็บอกว่าพอเธอคลอดลูกเสร็จก็หนีตามผู้ชายคนอื่นไป ทั้งสองคนจึงหย่ากัน
กู้อวิ๋นเซียวไม่ใช่คนชอบนินทาเรื่องชาวบ้าน ในเมื่อซ่งฝานไม่อยากพูด เขาก็ไม่เคยเอ่ยปากถามเลยสักครั้ง
ซูเหมียวเหมียวหันไปถามซ่งผิง “เธอรู้จักพวกเขามั้ย”