บทที่ 134 ถ้าลงมือซึ่งหน้าไม่ได้ เธอก็จะแอบจับคลุมกระสอบตีตอนกลางคืน

บทที่ 134 ถ้าลงมือซึ่งหน้าไม่ได้ เธอก็จะแอบจับคลุมกระสอบตีตอนกลางคืน

แววตาของซูเหมียวเหมียวเย็นชาขึ้นในพริบตา เธอใช้สายตาอันไร้ระลอกคลื่นมองสภาพเละเทะภายในเหมือง

เธอเดินเข้าไปช้า ๆ และไม่ปรานีพวกสายลับศัตรูที่ยังไม่ตายสนิทแม้แต่น้อย

ปลายนิ้วควบแน่นสายฟ้าเส้นเล็ก ๆ ก่อนจะแทงทะลุกะโหลกศีรษะของผู้บาดเจ็บแต่ละคนอย่างแม่นยำ เพื่อปลิดชีพพวกเขาทิ้งเสีย

โดยเฉพาะสายลับศัตรูร่างผอมสูงที่ลอบโจมตี ซูเหมียวเหมียวจงใจเพิ่มพลังพิเศษให้รุนแรงขึ้น สายฟ้าเส้นเบ้อเริ่มผ่าร่างของเขาออกเป็นสองซีกทันที สภาพศพน่าเวทนาอย่างยิ่ง

สายลับศัตรูที่ขาขาดไปข้างหนึ่งเห็นซูเหมียวเหมียวเดินเข้ามา แววตาของเขาก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัวและพยายามกระเสือกกระสนถอยหลังหนี