เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 115 ผู้มองเห็นอนาคต: เจียงเหวินไป่
“ใช่สิ ถ้าตอนนั้นเธอทำตัวดี ๆ ปฏิบัติต่อลูกชายตัวเองดี ๆ ก็คงไม่ต้องมาลงเอยแบบนี้หรอก”
“ผู้หญิงจิตใจโหดเหี้ยมแบบนี้ ตายไปก็ถือว่าพ้นเวรพ้นกรรม จะได้ไม่ต้องออกมาสร้างความเดือดร้อนให้ใครอีก!”
ตอนที่หลิ่วเหวินฮุยได้ยินข่าวการตายของเฉินเถียนเถียน เขาเพียงแค่ถอนหายใจออกมาเบา ๆ โดยไม่พูดอะไร
สำหรับเขา เฉินเถียนเถียนกลายเป็นอดีตไปตั้งนานแล้ว ความเป็นความตายของเธอไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเขาอีกต่อไป
สิ่งเดียวที่เขาสนใจในตอนนี้ คือการเลี้ยงดูหลิ่วต้าเป่าให้เติบโตมาอย่างดี ให้แกอยู่ห่างจากเงามืดในอดีต และมีชีวิตที่สงบสุขมั่นคง
หลังจากสองสามีภรรยาตระกูลเฉินได้ยินข่าวการตายของลูกสาว แม้ในใจจะรู้สึกเศร้าอยู่บ้าง แต่ส่วนใหญ่กลับรู้สึกโล่งใจมากกว่า