บทที่ 113 รนหาที่ รนหาที่ ถ้าไม่ทำตัวรนหาที่ก็คงไม่ตาย

บทที่ 113 รนหาที่ รนหาที่ ถ้าไม่ทำตัวรนหาที่ก็คงไม่ตาย

เมื่อเวลาผ่านไป นักโทษหญิงในฟาร์มต่างก็เกลียดชังเฉินเถียนเถียนเข้ากระดูกดำ ทุกคนไม่อยากพูดคุยกับเธอ

ไม่อยากทำงานร่วมกับเธอ ตอนกินข้าวก็ยิ่งหลบหน้าเธอไปไกล ๆ

เจ้าหน้าที่ราชทัณฑ์เองก็หมดความอดทนกับเธอเช่นกัน แม้จะตักเตือนสั่งสอนหลายครั้ง แถมยังทำโทษให้ทำงานเพิ่มอีกสองชั่วโมง แต่เฉินเถียนเถียนก็ยังคงสันดานเดิมไม่เปลี่ยน ซ้ำยังทำตัวกร่างและวางอำนาจมากขึ้นกว่าเดิม

เธอเถียงเจ้าหน้าที่ราชทัณฑ์ฉอด ๆ หาว่าจงใจกลั่นแกล้งเธอ! ทำเอาเจ้าหน้าที่ราชทัณฑ์โมโหจนได้แต่ส่ายหน้า

มีอยู่วันหนึ่ง ฟาร์มแจกจ่ายงานเก็บเกี่ยวฝ้าย ซึ่งตรงกับช่วงที่อากาศร้อนระอุ แสงแดดแผดเผาจนหนังหัวชา เหงื่อไหลโชกไม่หยุด