บทที่ 112 ต้องลงโทษสถานหนัก มิฉะนั้นไม่อาจบรรเทาความโกรธแค้นของประชาชนได้

บทที่ 112 ต้องลงโทษสถานหนัก มิฉะนั้นไม่อาจบรรเทาความโกรธแค้นของประชาชนได้

“นั่นน่ะสิ!” พี่สะใภ้จางคนเล็กที่เพิ่งแต่งงานเข้ามาได้ไม่นานรับช่วงสนทนา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ “ฉันเคยติดต่อกับสะใภ้ใหญ่ตระกูลเฉินสองสามครั้ง เธอก็เป็นคนเจียมเนื้อเจียมตัวมากนะ ปกติพูดจาก็นุ่มนวล

แถมปกติดูแล้วเธอก็ดีต่อน้องสามีอย่างเฉินเถียนเถียนมากเลยด้วย

เฉินเถียนเถียนคนนี้ไม่มีสมอง แล้วก็ไม่มีมโนธรรมเอาซะเลย

ยังมีผู้บัญชาการหลิ่วอีก ท่านผู้บังคับบัญชาอาวุโสแสนดีขนาดนั้น กลับถูกเธอใส่ร้ายป้ายสีซะขนาดนั้น โชคดีที่เจิ้งเสียเป็นคนมีเหตุผล เลยช่วยยืนยันความบริสุทธิ์ให้

ไม่อย่างนั้น ตอนบั้นปลายชีวิตของคนแก่คงป่นปี้หมด”