กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 105 ‘แม่บ้าน’ กับ ‘แม่’ ต่างกันแค่สองคำ
ปกติเฉินเถียนเถียนนาน ๆ ทีจะกลับบ้านสักครั้ง พ่อแม่กับพี่ชายพี่สะใภ้แค่รับมือส่ง ๆ ไปจึงยังไม่รู้สึกเหนื่อยเท่าไร แต่ตอนนี้เธอหย่าแล้วและต้องมาอยู่บ้าน แถมยังทำตัวงี่เง่าจะตาย พี่ชายกับพี่สะใภ้เลยไม่มีใครเต็มใจให้อยู่
แม่ที่บ้านจึงรีบแนะนำคู่ดูตัวให้เธออย่างไว ครึ่งเดือนต่อมาเฉินเถียนเถียนก็แต่งงานสายฟ้าแลบไปเลย
ช่วงแรกทั้งสองคนใช้ชีวิตด้วยกันอย่างหวานชื่น เฉินเถียนเถียนรู้สึกว่า น่าจะหย่าตั้งนานแล้ว!
ผู้ชายคนปัจจุบันดีกว่าหลิ่วเหวินฮุยเป็นร้อยเท่า
ตอนคบกันจะงี่เง่าอาละวาดหรือเอาแต่ใจแค่ไหน นั่นก็ถือเป็นสีสัน!
แต่พอแต่งงานแล้วยังจะงี่เง่าอาละวาดแบบนั้นอีก นั่นก็เรียกว่าไม่รู้จักกาลเทศะแล้ว