กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 80 มีแค้นไม่รอข้ามคืน
ฉินโหย่ววั่งยื่นช็อกโกแลตให้ซูเหมียวเหมียวชิ้นหนึ่ง “นี่เป็นช็อกโกแลตที่ซื้อมาจากร้านค้ามิตรภาพ”
ซูเหมียวเหมียวเปิดมุมผ้าปิดหน้าขึ้น กัดช็อกโกแลตไปคำหนึ่งแล้วพูดว่า “อืม อร่อยมาก! ขอบใจนะ! ตลาดมืดของพวกนายช่วยสืบข่าวให้ได้ไหม”
ฉินโหย่ววั่ง “อืม ได้สิ เธอต้องการข่าวอะไรล่ะ”
ซูเหมียวเหมียว “ฉันต้องการสืบประวัติของเจิ้งเสี่ยว หัวหน้าคณะกรรมการบริหารชั่วคราวสักหน่อย” ฉินโหย่ววั่งมองซูเหมียวเหมียว “มีแค้นกันเหรอ”
ซูเหมียวเหมียวหัวเราะแล้วถาม “ทำไมปฏิกิริยาแรกของนายถึงคิดว่ามีแค้นล่ะ ไม่ใช่มีบุญคุณต่อกันเหรอ”
ฉินโหย่ววั่ง “ไอ้เดรัจฉานนั่นไม่เคยทำเรื่องดี ดังนั้นคนที่มาตามหาตัวมัน ล้วนแต่อยากมาแก้แค้นทั้งนั้น