บทที่ 78 รอรับการแก้แค้นจากฉันได้เลย

บทที่ 78 รอรับการแก้แค้นจากฉันได้เลย

ซูเหวินจิ่งอ้ำๆ อึ้งๆ ไม่ยอมพูด ซูเหมียวเหมียวจึงยื่นมือไปดึงแขนเขา แขนของซูเหวินจิ่งมีแผล พอถูกซูเหมียวเหมียวดึง เขาก็เผลอร้องครางออกมาด้วยความเจ็บปวด

ซูเหมียวเหมียวถลกแขนเสื้อของซูเหวินจิ่งขึ้น แล้วพบว่าบนแขนของเขามีแต่รอยฟกช้ำดำเขียวเต็มไปหมด

ซูเหมียวเหมียวถาม “ตกลงพวกมันทำอะไรพ่อกับแม่ รีบบอกมาเถอะ...”

นี่เป็นครั้งแรกที่ซูเหวินจิ่งต้องเผชิญกับความโกรธเกรี้ยวรุนแรงขนาดนี้ของลูกสาว จึงเผลอสารภาพออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ “คนคนนั้นชื่อเจิ้งเสี่ยว คาดว่าน่าจะเกี่ยวข้องกับคนที่ไปแจ้งจับพวกเรา เขาลากพ่อไปที่ห้องของคณะกรรมการหมู่บ้าน แล้วก็ทุบตีตามจุดบนร่างกายที่มองไม่ค่อยเห็นรอยแผล

ถามพ่อว่าขุมทรัพย์ตระกูลซูอยู่ที่ไหน