กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 57 เราจะใช้เวลาทั้งชีวิตทำดีกับลูก
ทุกคนกลั้นหายใจ มีทหารใจกล้าคนหนึ่งวิ่งเข้าไป แล้วลองอังจมูกตรวจลมหายใจของทั้งสามคนที่นอนตัวดำเมี่ยมอยู่บนพื้น
เขาพูดอย่างดีใจว่า “ผู้บังคับบัญชาครับ ยังมีลมหายใจ ยังรอดอยู่! มิน่าล่ะคนเฒ่าคนแก่ถึงบอกว่าคนชั่วอายุยืน โดนฟ้าผ่าไปตั้งสองรอบก็ยังรอดมาได้”
บรรยากาศตึงเครียดเมื่อครู่พลันมลายหายไปเพราะคำพูดของทหารหนุ่ม ทุกคนต่างพากันหัวเราะฮ่า ๆ ออกมา
ในเมื่อยังไม่ตาย ก็มีคนเดินเข้าไปกดจุดใต้จมูกให้ครอบครัวสามคนนั้น ทั้งสามค่อย ๆ ฟื้นขึ้นมา หลินเป่าร้องไห้โฮ “ฟ้าเอ๋ย ผมไม่ได้พูดอะไรเลยนะ ทำไมถึงผ่าผมล่ะ”