บทที่ 56 คนชั่วอายุยืนฟ้าผ่าก็ยังไม่ตาย

บทที่ 56 คนชั่วอายุยืนฟ้าผ่าก็ยังไม่ตาย

หลี่ฮุ่ยหลาน “ไม่ใช่อย่างนั้นนะ ที่พวกเราทำไปก็เพราะรู้สึกผิดที่ทำลูกหาย ทำให้ลูกต้องทนลำบากมาตั้งหลายปี

แต่ว่าความรักความเอ็นดูที่พวกเรามีให้ลูกนั้นเป็นเรื่องจริง ไม่ใช่ว่าตั้งใจจะชดเชยให้ถึงได้ทำแบบนั้น

ลูกเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของแม่ จะไม่ให้แม่ปวดใจได้ยังไงล่ะ! ฮือ ๆ...”

เธอไม่รู้จะแก้ตัวให้ตัวเองยังไงแล้ว ผิดก็คือผิด

เธอไม่คิดเลยว่าอวี่ถงจะเกลียดพวกเขาสามคนขนาดนี้!

จางอวี่ถงหันไปมองเสี่ยวฟางแล้วพูดว่า “คราวนี้สมใจเธอแล้วใช่ไหม พ่อแม่แท้ ๆ กับพี่ชายของฉันกลายเป็นของเธอหมดแล้ว!”