กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 51 ไม่มีวาสนาเป็นเจ้าหญิง แต่ดันเป็นโรคเจ้าหญิงเต็มขั้น
เธอถูกจ้าวฉี่หมิงส่งกลับบ้านเกิดไปแล้ว แต่เธอก็ยังมีสิทธิ์มาเยี่ยมญาติที่ค่ายทหารได้
ซูเหมียวเหมียวขยับนิ้วเล็กน้อย ชื่อบนสมุดลงทะเบียนก็เลือนรางลง
มองไม่ออกเลยว่าเป็นชื่อของใคร
ในเมื่ออีกฝ่ายแอบมาทำร้ายคน ซูเหมียวเหมียวก็จะแอบจัดการอีกฝ่ายไปซะ
เธอไม่มีทางยอมให้มีอันตรายแฝงตัวอยู่ข้างกายเด็ดขาด
ถ้าตัวคนเดียว เธอก็คงสนใจจะหยอกจ้าวเสี่ยวเม่ยเล่นเป็นเกมแมวจับหนูไปเรื่อย ๆ
แต่ตอนนี้ที่บ้านมีเด็กสองคน เด็กสองคนนี้คือเกล็ดย้อนซึ่งเป็นจุดตายของเธอ ใครกล้าแตะต้องก็ต้อง “ตาย...”
ดังนั้นเธอต้องตัดไฟแต่ต้นลม บีบคอความเสี่ยงให้ตายคามือตั้งแต่แรก!