กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 47 พวกเราเป็นคนรู้จักกตัญญู
อีกด้านหนึ่ง หนีน่าไม่เพียงแต่มีเจตนาร้ายต่อผู้หญิงเท่านั้น แต่ยังแฝงความมุ่งร้ายต่อเด็กทั้งสองคนอย่างเต็มเปี่ยมด้วย
เซียวฉางหย่วนไม่เข้าใจเลยว่า ทำไมเธอถึงมีเจตนาร้ายกับเด็กที่น่ารักขนาดนี้ได้
เซียวฉางหย่วนเดินเข้าไปหา “หนีน่า...”
หนีน่าสะดุ้งตื่นจากความเคียดแค้น
เธอถามด้วยความลุกลี้ลุกลนเล็กน้อย “ฉางหย่วน ทำไมคุณถึงมีเวลาว่างมาที่นี่ตอนนี้ได้ล่ะ”
เซียวฉางหย่วนยิ้มตอบ “พอดีออกมาทำธุระแล้วผ่านทางนี้พอดีน่ะ! เลยแวะมาดูคุณ! คุณรู้จักคนพวกนั้นด้วยเหรอ”
หนีน่าตกใจจนมือเท้าเย็นเฉียบ เธอไม่คิดเลยว่าเซียวฉางหย่วนจะมา และไม่รู้ด้วยว่าสีหน้าของเธอเมื่อกี้ถูกเซียวฉางหย่วนเห็นเข้าหรือเปล่า