กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 28 ทำไมถึงน่าเกลียดแบบนี้เนี่ย
หลิ่วเยี่ยถอนหายใจ “ก็น้ำนมมีน้อย เด็กกินไม่อิ่ม แม่ฉันเลยเอาน้ำข้าวมาป้อนผสมน่ะ”
หลิ่วเยี่ยอุ้มเด็กที่นอนอยู่ด้านในเข้ามาหาแล้วพูดว่า “เป่าเอ๋อร์ มาดูผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตลูกเร็ว”
ซูเหมียวเหมียวมอง ‘ตาเฒ่า’ ในห่อผ้า แล้วขมวดคิ้ว
ในใจ: ทำไมถึงน่าเกลียดแบบนี้เนี่ย!
หลิ่วเยี่ยดูความคิดของซูเหมียวเหมียวออกจึงพูดว่า “เด็กเพิ่งเกิดก็เป็นแบบนี้แหละจ้ะ ตัวเหี่ยว ๆ หัวก็ยังบิดเบี้ยวเพราะถูกบีบอัดตอนคลอด โตขึ้นอีกนิดก็จะน่ารักเอง”
ซูเหมียวเหมียวใช้นิ้วชี้แตะมือเล็ก ๆ ของเด็ก เป่าเอ๋อร์เหมือนจะรับรู้ได้ เขาพลิกมือมาจับนิ้วของซูเหมียวเหมียวไว้แน่น