กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 14 รอฉันฟื้นก่อนเถอะ ฉันจะจูบเอาคืนแน่
ซูเหมียวเหมียวฟังเสียงพูดคุยข้างนอกแล้วก็ยิ้มออกมา!
ซูเหมียวเหมียว: 【ว้าว ๆ ๆ... นี่ฉันเจอเด็กเทวดาที่ไหนกันเนี่ย ทั้งว่านอนสอนง่าย ทั้งรู้ความ แถมอีคิวยังสูงปรี๊ด อบอุ่นหัวใจชะมัด อยากจะเข้าไปกอดหอมแก้มเจ้าหนูสองคนนี้สักฟอดตอนนี้เลย!】
จากนั้นกู้อวิ๋นเซียวก็รู้สึกว่าแก้มตัวเองถูกจุ๊บไปหลายที “จุ๊บ... จุ๊บ...”!
กู้อวิ๋นเซียว: ไม่ได้อยากหอมเด็ก ๆ หรอกเหรอ มาหอมฉันทำไมเนี่ย! ยัยผู้หญิงลามก! ไม่มีความยับยั้งชั่งใจเอาซะเลย!
รอฉันฟื้นก่อนเถอะ ฉันจะจูบเอาคืนแน่... โธ่เอ๊ย ให้ตายสิ เขาถูกยัยผู้หญิงลามกนี่ทำให้เสียคนไปแล้ว!
ถุย ๆ ๆ... เขาเป็นทหารนะ ไม่ใช่พวกบ้าตัณหา!