กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 ผู้จัดการร้านจอมวายร้าย ไว้ชีวิตฉันเถอะ~
ข้างหูไม่ใช่เสียงหวีดหวิวของลมหนาวและเสียงแมลงที่ชวนสะอิดสะเอียนอีกต่อไป
หากแต่เป็นเสียงไม้ฟืนในเตาผิงที่กำลังลุกไหม้ และเสียงการทำงานของระบบหมุนเวียนอากาศที่แผ่วเบาและผ่อนคลาย
“เฮ้อ...”
หลินชิงเสวี่ยค่อยๆ ลืมตาขึ้นอย่างระมัดระวัง ร่างกายยังคงสั่นเทาตามสัญชาตญาณ
ทว่า ในวินาทีถัดมา
เธอก็ตกตะลึงจนตัวแข็งทื่อ ลืมหายใจไปชั่วขณะ
“ที่นี่......ที่นี่ที่ไหน?”
“สวรรค์เหรอ?”
ภาพที่ปรากฏแก่สายตาคือผนังที่ติดวอลเปเปอร์สีโทนอุ่นอย่างประณีต พื้นไม้เนื้อแข็งที่สะอาดเงางามราวกับของใหม่จนสะท้อนเงาของคนได้