0393

⬢⬢⬢

ตอนที่ 393 ทารกในครรภ์หายไป

ยามสนธยาโรยตัวลงมา เข็มนาฬิกาเพิ่งจะผ่านเวลาหกโมงเย็นไปเพียงเล็กน้อย

อาคารสำนักงานหน่วยเฉพาะกิจเมืองหลวงคลายความจอแจลง แสงไฟทั่วทั้งอาคารหลักดูบางตา

โถงสำนักงานแบบเปิดโล่งที่วันวานเคยมีผู้คนเดินสวนกันไปมาอย่างเร่งรีบ บัดนี้กลับว่างเปล่าเงียบสงัด

หลิงหยางหยางหุบร่มแล้วสะบัดละอองน้ำออก ก่อนจะผลักประตูเดินเข้าไป

คนคุ้นหน้าคุ้นตาแทบไม่มีให้เห็น เหลือเพียงเจ้าหน้าที่เวรไม่กี่คนที่ก้มหน้าก้มตาจัดการเอกสาร บรรยากาศทั้งเคร่งขรึมและเย็นเยียบ

จ้าวอี้หยวนถือกระติกน้ำร้อนเดินออกมาจากห้องชงชา

“อาจารย์หลิงครับ” เขาทักทายด้วยน้ำเสียงอู้อี้

หลิงหยางหยางถามขึ้น “ยังไม่มีข่าวคราวของซ่งโค่วอีกเหรอ”