0347

⬢⬢⬢

ตอนที่ 347 ปราณผีหนึ่งคำ

จ้าวอวี่เหมิงจำวันนั้นได้ขึ้นใจ

เหอเวยเวยควงแขนเธอ ยิ้มแย้มพลางบอกว่างวมินางแบบพาร์ตไทม์อยู่ในตึกข้างหน้านี้ ขอแค่เธอทำผลงานให้ดี ใช้เวลาเพียงครึ่งวันก็เสร็จเรียบร้อย

จ้าวอวี่เหมิงหลงเชื่อ

เธอในเวลานั้น เป็นเพียงนักเรียนชั้น ม.6 ที่ต้องการใช้เงินอย่างเร่งด่วน ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า ระหว่างเพื่อนร่วมชั้นที่ความสัมพันธ์พอใช้ได้ จะมีความมุ่งร้ายอันใหญ่หลวงถึงเพียงนี้

ทันทีที่ก้าวเข้าประตู ชายฉกรรจ์ชุดดำสองคนก็พุ่งออกมาจากหลังประตู มือใหญ่หยาบกร้านข้างหนึ่งปิดปากเธอ อีกมือหนึ่งรัดเอวเธอไว้ สองเท้าของเธอรอยพ้นพื้น ราวกับนกกระจอกที่ถูกจับปีกหิ้วเอาไว้

เธอออกแรงถีบเตะอย่างสุดชีวิต เล็บขูดกับกรอบประตูจนเกิดรอยสีขาว

ประตูค่อย ๆ ปิดลง

เหอเวยเวยยืนอยู่นอกประตู ใบหน้าที่เปื้อนรอยยิ้มประหลาดค่อย ๆ เลือนหายไปในซอกประตูที่กำลังปิดสนิททีละนิด