เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 342 ปกติเป็นคนรักนวลสงวนตัว
รูปเคารพทำจากกระเบื้องเคลือบสีขาว สูงประมาณหนึ่งฟุต ทั่วทั้งองค์เกลี้ยงเกลาหมดจด ไม่มีสีอื่นเจือปนแม้แต่น้อย
องค์กวนอิมก้มพระพักตร์ทอดพระเนตรลงต่ำ พระพักตร์อิ่มเอิบ ประทับขัดสมาธิอยู่บนฐานดอกบัว
เสิ่นจืออวี่ยื่นมือไปรับรูปเคารพมา ชูขึ้นตรงหน้ากล้องเล็กน้อยเพื่อส่งสัญญาณให้ผู้ชมดูให้ชัดเจน
จากนั้นไม่รอให้ผู้คนทันได้มีปฏิกิริยาตอบสนอง เธอก็หยิบค้อนไม้ขนาดเล็กขึ้นมาจากบนโต๊ะ แล้วเคาะลงไปที่รูปเคารพหนึ่งที
เสียงเปรี๊ยะแหลมใสสะท้อนก้อง เศษกระเบื้องแตกกระจายเกลื่อน
พระเศียรขององค์กวนอิมกลิ้งหล่นลงบนพื้น หมุนติ้ว ๆ อยู่สองรอบ
การถ่ายทอดสดมาถึงตรงนี้ บรรยากาศก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน จนหวังเจี้ยนกั๋วไม่มีแก่ใจจะมานั่งโศกเศร้าแล้ว
เขาจ้องมองจนตาค้าง แม้แต่แป้งทอดในปากก็ลืมเคี้ยว “ทะ...เธอจะทำอะไรของเธอน่ะ”