เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 321 ความหมายนี้ไม่ใช่ว่าคนตายไปแล้วหรอกเหรอ?
หวังเจี้ยนกั๋วสะดุ้งได้สติ รีบรุดเข้าไปข้างหน้า กึ่งประคองกึ่งเกลี้ยกล่อมพาหลิวเหมยเข้าไปในห้องทำงาน
หลิวเหมยเดินตามเขาไปอย่างเหม่อลอย ทั้งสองคนเดินหน้าหลังตามกันเข้าห้องไป
ภายในห้อง แม้เหล่าจงจะไม่ได้ก้าวออกจากห้องตลอดเวลา แต่สายตาก็คอยชำเลืองมองความเคลื่อนไหวทางนี้อยู่ตลอด
จนกระทั่งเห็นทั้งสองคนเดินเข้าห้องไปแล้ว เขาถึงค่อยโล่งอกขึ้นมาเล็กน้อย ปาดเหงื่อที่เปียกชุ่มเต็มหน้าผาก
ด้านนอกประตูเรือน เสิ่นเยี่ยนมองหลิงหยางหยางแวบหนึ่ง “คุณก็ช่างมีวิธีจริง ๆ”
หลิงหยางหยางกล่าว “วิธีที่ไร้หนทางน่ะสิ เพราะดวงจิตของหล่อนไม่ได้หลุดหายไป แต่ถูกคนกักตัวไว้ต่างหาก”
ยิ่งไปกว่านั้น แปดเก้าในสิบส่วนคงถูกทำลายไปแล้ว ไม่มีทางกลับมาได้อีก
ตามหลักทั่วไปแล้ว คนที่วิญญาณหลุดจากร่าง ต่อให้ฟื้นขึ้นมาได้ตามปกติและใช้ชีวิตประจำวันไปตามขั้นตอน ส่วนใหญ่ก็มักจะเลื่อนลอยมึนงง