0297

⬢⬢⬢

ตอนที่ 297 แฟนของไป๋ฉู่เอ๋อร์เป็นคนพิการเหรอ?

หลิงหยางหยางหลุบตาลง เก็บกล่องไม้กักวิญญาณใบเล็กที่บรรจุดวงวิญญาณของจงเหล่ยเอาไว้เข้ากระเป๋าผ้าสีเทา

พอเงยหน้าขึ้น ก็เห็นจินมู่ไป๋เดินตรงมาทางเธอ

ในอ้อมแขนของเขาประคองของสิ่งหนึ่งเอาไว้ มันถูกห่อด้วยกระดาษฝ้ายสีขาวนวลอย่างประณีต ก่อนจะยื่นมาตรงหน้าเธอ

โจวจื่ออี้มองเขาด้วยความระแวดระวัง สายตานั้นราวกับกำลังเฝ้าระวังขโมย

ทว่าในชั่วพริบตาที่หลิงหยางหยางเห็นของสิ่งนั้น แววตากลับไหวระริกเล็กน้อย

กระดาษฝ้ายเปิดออกเกือบครึ่ง เผยให้เห็นดอกไม้ขนาดใหญ่เท่าปากชามนอนสงบนิ่งอยู่ด้านใน

กลีบดอกชั้นนอกเป็นสีขาวหิมะสะอาดตา แล้วค่อย ๆ ไล่เฉดสีม่วงควันจางไปยังใจกลางดอก ราวกับนำแสงอาทิตย์อัสดงครึ่งเสี้ยวมาบดขยี้แล้วแช่ไว้ในนั้น

ตรงเกสรดอกไม้มีหนวดยาวเส้นละเอียดดั่งเส้นไหมทองทอดตัวลงมาหลายเส้น ส่งกลิ่นหอมละมุนคล้ายน้ำผึ้งกรุ่นโชยมาจาง ๆ