0296

⬢⬢⬢

ตอนที่ 296 สวมรองเท้าแก้วไว้ที่เท้า ซ่อนกลิ่นตดไว้ตามตัว

เหล่าจงร้องไห้จนพูดไม่ออก

จงเหล่ยมองหลิงหยางหยางทีหนึ่ง แล้วหันไปมองเหล่าจงอีกครั้ง “พ่อครับ พ่อยังจำได้ไหมว่าแต่เดิมผมมีน้องสาวอยู่คนหนึ่ง”

เหล่าจงสั่นสะท้านไปทั้งตัว

จงเหล่ยพูดว่า “ผมมีน้องสาวฝาแฝดชายหญิงคนหนึ่ง

ตอนอายุสามขวบ แม่พาผมกับน้องสาวกลับบ้านเกิด แล้วน้องก็พลัดหลงแถวสถานีรถไฟเมืองหลวงฝั่งตะวันออก หลังจากนั้นก็หาไม่เจอมาตลอด”

เขาหันไปมองหลิงหยางหยาง แววตาแฝงความยำเกรงโดยสัญชาตญาณ—

ดวงจิตผีนั้นมีความสามารถแต่กำเนิดในการสัมผัสได้ถึงสนามพลังที่ผิดแผกจากคนทั่วไปของผู้มีตบะแก่กล้า

“พ่อครับ ปรมาจารย์ท่านนี้เป็นคนที่มีความสามารถจริง ๆ พ่อขอร้องท่านปรมาจารย์ ให้ช่วยตามหาน้องสาวกลับมาเถอะ