0288

⬢⬢⬢

ตอนที่ 288 หลอดไฟที่จงรักภักดี หล่อเหลาสง่างาม และทำหน้าที่อย่างเต็มกำลัง

ฉินเสี่ยวเป่าไหนเลยจะเคยเห็นสถานการณ์เช่นนี้ ตกใจกลัวจนแทบฉี่ราดกางเกง ถูกเฒ่าฉินทั้งลากทั้งดึงถอยหลังไป

เฒ่าฉินกัดฟัน ล้วงห่อผ้าสีแดงออกมาจากอกเสื้อ

นั่นคือสิ่งที่ยายเฒ่าที่บ้านเย็บให้เขา ด้านในบรรจุหญ้าสะกดวิญญาณตากแห้งและขี้เถ้าธูปหยิบมือหนึ่ง เพื่อใช้ป้องกันยามเข้าป่าแล้วเจอสิ่งอัปมงคล

เขาแกะห่อผ้าสีแดงออกตรงนั้น แล้วแบ่งให้หลานชายไปครึ่งหนึ่ง

ทั้งสองคนกำขี้เถ้าธูปไว้คนละกำมือ ถอยร่นล้มลุกคลุกคลานออกมาจากตงโกวจื่อเช่นนั้นเอง

“แล้วหลังจากนั้นล่ะคะ” หลิงหยางหยางถาม

“สองวันต่อมา ฉันพาคนหนุ่มไปเจ็ดคน แล้วไปที่นั่นอีกรอบหนึ่ง” เฒ่าฉินยิ้มเจื่อน

“ที่แห่งนั้นราวกับฉันจำผิดไปเอง แม้แต่โพรงนั่นก็ไม่มีแล้ว