0246

⬢⬢⬢

ตอนที่ 246 ถอดเสื้อกลางวันแสก ๆ ช่างไร้ยางอาย

หลิงหยางหยางเปิดเนตรเร้นลับ กวาดสายตามองไปทั่วทั้งลานเรือน

พลังหยินของอิฐโคลนศพมีอยู่จริง ทว่าเมื่อมีต้นแปะก๊วยในตำแหน่งมังกรครามคอยสะกดเรือนไว้ ในลานจึงไม่มีผีร้ายหรือสิ่งชั่วร้ายมารังควาน ตรงกันข้ามกลับสะอาดสะอ้านอย่างยิ่ง

“ก่อนหน้านี้คุณบอกว่าบ้านมีสิ่งผิดปกติ ผิดปกติที่ตรงไหนกันแน่” หลิงหยางหยางหันไปถามจินมู่ไป๋

จินมู่ไป๋เงยหน้าขึ้น สายตาที่มองไปยังหลิงหยางหยางเผยความหม่นหมองออกมาเล็กน้อย

“นับตั้งแต่ได้รับบาดเจ็บบนเขาคราวก่อน พอกลับถึงบ้านก็ให้แพทย์แผนจีนที่บ้านเชิญมาช่วยถอนเข็มและพอกยาให้

แต่เพราะทะเลาะกับที่บ้านไปสองสามคำ ผมก็เลยย้ายมาหลบความวุ่นวายที่นี่

ทว่าหลังจากย้ายเข้ามาอยู่ บาดแผลที่แผ่นหลังนอกจากไม่ดีขึ้นแล้ว กลับยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ตกกลางคืนปวดจนนอนไม่หลับ

ตามหมอมาตั้งหลายคนก็ตรวจหาสาเหตุไม่พบ บอกเพียงว่าแผลติดเชื้อ”