0245

⬢⬢⬢

ตอนที่ 245 แปะก๊วยพิทักษ์เรือน ผีร้อยตนมิอาจย่างกราย

ร่างกลมป้อมของเสี่ยวจิ่วโยกไหวไปมา อุ้งเท้าน้อย ๆ ตบพุงเบา ๆ พลางทำท่าทาง “เรียบร้อย” แบบโย้เย้

จากนั้นก็กระโดดตัวเบาหวิว กลับลงไปเกาะบนไหล่ของหลิงหยางหยาง ปลายหางกระดกสูงขึ้นอย่างภาคภูมิใจ

หลิงหยางหยางรู้ดีว่าการที่เสี่ยวจิ่วกลืนเถ้าที่เหลือของคาถามารลงไป จะช่วยหลอมสลายพลังอาฆาตที่หลงเหลืออยู่ภายในนั้นไปได้ด้วย ซึ่งมีประโยชน์ต่อตบะของมันเป็นอย่างยิ่ง

ทว่าวาจาของเธอกลับไม่ยอมผ่อนปรนแม้แต่น้อย ยื่นนิ้วชี้ออกไปจิ้มหน้าผากเล็ก ๆ ของมันเบา ๆ

“อย่าเพิ่งได้ใจไป นั่งสมาธิหลอมพลังดี ๆ ไม่อย่างนั้นเมลอนสัปดาห์นี้อดหมดแน่”

เสี่ยวจิ่วส่งเสียงร้อง “จี๊ด” ขึ้นมาทันที เอาหัวถูไถปลายนิ้วของเธอเหมือนกำลังออดอ้อนขออภัย ก่อนจะหดคอมุดกลับเข้าไปในถุงผ้าสีเทา

พลังหยินภายในลานเรือนสลายหายไปจนหมดสิ้น

ยามสายลมพัดผ่าน หลงเหลือเพียงกลิ่นหอมจาง ๆ ของดอกไฮเดรนเยียใต้ระเบียงทางเดิน