0237

⬢⬢⬢

ตอนที่ 237 ถือว่าถึงคราวเคราะห์ของนางแล้ว

รถแล่นไปบนทางด่วนสนามบินอย่างมั่นคง ลี่เซียวจับพวงมาลัย พลางกวาดสายตามองกระจกมองหลังเป็นระยะ

เมื่อเห็นหลิงหยางหยางเอนพิงพนักเก้าอี้ด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก เขาก็กระแอมเบา ๆ แล้วอธิบายว่า “คุณอย่าโกรธเลยครับ

เวินซวี่ไม่ได้ตั้งใจจะรายงานท่านสามก่อน แต่เป็นเพราะผู้หญิงคนนั้นที่เรือนไป๋เฉียงไม่ธรรมดาจริง ๆ

ก่อนหน้านี้ท่านสามกำชับไว้เป็นพิเศษว่า เรื่องใดก็ตามที่เกี่ยวกับหรงซิน ต้องรีบบอกเขาทันที เพราะกลัวว่าคุณจะรับมือคนเดียวแล้วเสียเปรียบ”

หลิงหยางหยางส่ายหน้า เธอไม่ได้โมโหเรื่องนี้

เดิมทีเวินซวี่กับลี่เซียวก็เป็นคนของฟู่เยี่ยนเฉิน ในเมื่อเธอกล้าใช้ ย่อมไม่ได้คิดจะปิดบังฟู่เยี่ยนเฉินอยู่แล้ว

หากเธอมาโกรธเรื่องแค่นี้ ก็คงจะดูงี่เง่าเกินไปแล้ว

สิ่งที่ทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจจริง ๆ ยังคงเป็นตัวหรงซินเอง