0236

⬢⬢⬢

ตอนที่ 236 เรียกนายหญิงก็ช่างเถอะ

อารามเมี่ยวหยวน

โจวจื่ออี้นั่งยองอยู่ริมธรณีประตู ใช้ผ้าหนังชามัวร์ผืนหนึ่งเช็ดกระบี่เหรียญทองแดงอย่างละเอียดลออ

เดิมทีเขาเช็ดอย่างเฉื่อยชา ทว่าพอได้ยินหลิงเสี่ยวเหอเอ่ยคำว่า “ตงอี๋” มือก็พลันชะงักกึก

“ตงอี๋เหรอ”

เขาเก็บกระบี่เหรียญทองแดงเข้าฝัก “สมควรแล้วที่เกมบ้านี่จะโดนผลสะท้อนกลับ!

ในอดีตบรรพชนยอมสละเลือดเนื้อและชีวิตในสนามรบ ใช้ร่างกายเนื้อหนังแลกความสงบสุขบนแผ่นดินนี้มา

มีกี่คนที่กระทั่งชื่อก็ไม่ได้ทิ้งไว้ แม้แต่โครงกระดูกจนถึงตอนนี้ยังหาได้ไม่ครบเลย

ตระกูลหมิ่นนี่ดีจริง ๆ เพื่อยอดการมองเห็นและเงินด่วนเพียงเล็กน้อย กระดูกก็อ่อนปวกเปียก กระทั่งรากเหง้าของตนเองอยู่ที่ไหนก็ยังลืมสิ้น!”