0233

⬢⬢⬢

ตอนที่ 233 ต่างไม่เห็นเธออยู่ในสายตากันทั้งนั้น

ภายในห้องพักผู้ป่วยวีไอพีของโรงพยาบาลอบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อผสมกับกลิ่นสมุนไพรโกฐจุฬาลัมพา

เผยหยวนยืนอยู่หน้าเตียงผู้ป่วย นิ้วทั้งสองคีบกระดาษยันต์สีเหลืองอ่อนแผ่นหนึ่งเอาไว้

กระดาษยันต์ลุกไหม้ขึ้นเองโดยไร้ลม แปรเปลี่ยนเป็นควันสีเขียวสายหนึ่ง

ควันสีเขียวเกาะกลุ่มไม่สลายตัว ราวกับงูตัวน้อยที่มีจิตวิญญาณ ค่อย ๆ ซึมผ่านเข้าไปตามหว่างคิ้วของฟู่ซีโจว

ฟู่ซีโจวนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย สีหน้าที่เดิมทีซีดเผือดฟื้นคืนความมีเลือดฝาดขึ้นมาหลายส่วนด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

กระบวนท่าของเผยหยวนมั่นคงแม่นยำ ร่ายเคล็ดวิชาสะกดรอยยันต์ได้อย่างลื่นไหลเป็นธรรมชาติ ซึ่งก็คือวิชาสงบจิตที่สืบทอดกันมาของอารามชิงอวิ๋น

แสงยันต์มอดดับลง ฟู่ซีโจวค่อย ๆ ลืมตาขึ้น แววตากระจ่างใสขึ้นมาก

น้ำเสียงของเขายังคงอ่อนระโหยอยู่บ้าง แต่น้ำเสียงที่เปี่ยมไปด้วยความจริงใจนั้นเป็นของจริง “ขอบคุณเจ้าอารามเผย ผมรู้สึก... ดีขึ้นมากแล้วครับ”