0203

⬢⬢⬢

ตอนที่ 203 ที่แท้...เขาก็ไม่ได้ใส่ใจอยู่ฝ่ายเดียว

ยามที่ความรู้สึกวิงเวียนค่อย ๆ สร่างซาไปดั่งระลอกคลื่น

สองเท้าของหลิงหยางหยางเพิ่งจะแตะลงบนพื้นดิน ร่างกายพลันซวนเซอย่างควบคุมไม่อยู่

เธอเอื้อมมือไปเกาะลำต้นไม้ข้างกายตามสัญชาตญาณ เปลือกไม้หยาบกร้านเสียดสีฝ่ามือ จึงพอจะประคองกายให้มั่นคงได้

ความรู้สึกเหนื่อยล้าว่างเปล่าที่เกิดขึ้นยามลูกแก้วรับเคราะห์แทนแตกสลายยังถือเป็นเรื่องรอง สิ่งที่ทรมานร่างกายที่สุดคือตราเคราะห์บนแขนซ้าย

ลวดลายสีแดงคล้ำคล้ายมีชีวิต กำลังเลื้อยไต่ไปตามแขน มุ่งตรงสู่หัวใจเรื่อย ๆ

ทุกหนแห่งที่มันพาดผ่าน ราวกับมีเข็มเล่มเล็กเผาไฟแดงกร่ำคอยทิ่มแทงซ้ำ ๆ อยู่ในไขกระดูก ความเจ็บปวดแสบร้อนรุมล้อมห่อหุ้มกระดูกไว้จนแน่นขนัด ปวดเสียจนปลายนิ้วของเธอสั่นระริกอย่างห้ามไม่อยู่

ฟู่เยี่ยนเฉินสังเกตเห็นความผิดปกติของเธอได้ก่อนผู้ใดทั้งหมด

เขาเพิ่งจะดึงสติกลับมาจากอาการวิงเวียนชั่วครู่ที่เกิดจากค่ายกลเคลื่อนย้าย สายตาก็แทบจะจับจ้องไปที่หลิงหยางหยางด้วยสัญชาตญาณ