เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 202 ชะตาดาวเป่ยเฉินคู่ พกพาปราณจักรพรรดิพิฆาตมาแต่กำเนิด
โจวจื่ออี้ได้ยินเพียงเสียงร้อง “จี๊ด ๆ ๆ” ร้อนใจจนเกาหัวแกรก
“บรรพบุรุษน้อยนายอย่าร้องเลย! ฉันก็ฟังไม่รู้เรื่องเหมือนกัน! อาจารย์คุณปวดตรงไหนกันแน่ครับเนี่ย ผมพาคุณไปโรงพยาบาลไหม?!”
หลิงหยางหยางสูดหายใจยาวสองครา จึงฝืนสะกดพลังลมปราณและโลหิตที่ตีปั่นป่วนเอาไว้ได้
เธอเลิกแขนเสื้อข้างซ้ายขึ้น บนท่อนแขนขาวผ่อง ตราเคราะห์สีดำเส้นนั้น บัดนี้กลับคล้ายเถาวัลย์ที่มีชีวิต กำลังเลื้อยลามขึ้นมาตามแขน
สีของตราเคราะห์ดำขลับดั่งน้ำหมึกเข้มข้น ขอบยังผุดลวดลายสีแดงชาดเส้นละเอียด คล้ายเส้นลวดเผาไฟแดงกรุ่นนาบลงบนผิวหนัง เจ็บปวดเสียดแทงหัวใจ
“แย่แล้ว... ทำไมตราเคราะห์ถึงยิ่งกำเริบหนักขึ้นอีกล่ะ...” น้ำเสียงของเสี่ยวจิ่วปนเสียงสะอื้นไห้ขึ้นมาทันควัน
“คราวนี้จบเหง่แน่ เดิมทีก็เหลือเวลาอยู่ได้อีกไม่กี่วันแล้ว ตอนนี้ยังเคราะห์ซ้ำกรรมซัดเข้าไปอีก...”
ตราเคราะห์ถูกกระตุ้น ซ้ำยังมีผลสะท้อนกลับของลูกแก้วรับเคราะห์แทน ความเจ็บปวดรวดร้าวทวีคูณซัดกระหน่ำเข้ามา!