0192

⬢⬢⬢

ตอนที่ 192 หย่ากันเถอะ

แม้แต่หลิงเยว่ที่เมื่อครู่ยังน้ำตาไหลพรากก็ถึงกับอึ้งไป มองพ่อของตัวเองตาค้าง

ที่แท้... พ่อลงมือตีเธอ เป็นความตั้งใจงั้นเหรอ

ไม่ใช่เพราะโมโหที่เธอปากมาก และไม่ใช่เพราะตั้งใจจะอบรมสั่งสอนเธอด้วยซ้ำ แต่เป็นเพียงเพราะการลงไม้ลงมือกับเธอ จะทำให้แม่ยอมสงบศึกและจบเรื่องไปได้งั้นเหรอ?!

หลิงหยางหยางมองดวงตาที่แดงก่ำด้วยความโกรธทว่ากลับแจ่มชัดเป็นพิเศษของจูสั่วอวี้ ภายในใจก็รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง

อาสะใภ้รองผู้นี้ฉลาดแกมโกงเกินตัวแต่วิสัยทัศน์คับแคบมาโดยตลอด เล่นแต่ลูกไม้อุบายเล็ก ๆ ไม่นึกเลยว่าวันนี้จะมองแผนการตื้น ๆ นี้ของหลิงเฉิงเจ๋อได้อย่างทะลุปรุโปร่ง

ทั่วทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงัน

โทสะบนใบหน้าของหลิงเฉิงเจ๋อค่อย ๆ จางหายไป สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือความสงบนิ่งแบบไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมอีกต่อไป

จู่ ๆ เขาก็ยื่นมือออกไป แย่งเข็มกลัดชิ้นนั้นมาจากมือของจูสั่วอวี้ในคราวเดียว แล้วกำไว้ในอุ้งมือ