กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 163 ยื่นมือโอบเอวภรรยาของตน
หลิงหยางหยางขมวดคิ้วเล็กน้อย
เสวี่ยถานมีชะตากำเนิดพิเศษ จึงถูกคนที่มีเจตนาแอบแฝงใช้เป็น “ปี่เซียะยืมโชค” ทว่ายามนี้ยังไม่ถึงเวลาที่เธอจะหมดประโยชน์ในการใช้งานและถูกผลสะท้อนกลับเล่นงานอย่างสมบูรณ์
ตามหลักแล้ว บนตัวเธอไม่ควรเกิดความผิดปกติเช่นนี้ขึ้นเลย
“...ห้าสิบหก ห้าสิบเจ็ด ห้าสิบแปด ห้าสิบเก้า—”
ตอนที่นับถึง “ห้าสิบเก้า” เธอก็หยุดลงกะทันหัน
เสวี่ยถานค่อย ๆ หันศีรษะกลับมา
บนใบหน้าที่งดงามเย้ายวนอยู่เสมอนั้น มุมปากกำลังค่อย ๆ โค้งขึ้นทีละน้อย คิ้วและดวงตาอันงดงามจ้องเขม็งตรงมาที่หลิงหยางหยาง
เธอเอ่ยด้วยเสียงกระซิบแผ่วเบา “ไม่ถูก ขาดไป ขาดไป ขาดไป”