0161

⬢⬢⬢

ตอนที่ 161 ฉันกลายเป็นคนได้ยังไงกันเนี่ย?!

เห็นเพียงเสื้อเชิ้ตผ้าลินินสีดำบนร่างของผู้มาใหม่เปียกชุ่มแนบสนิทไปกับผิว เผยให้เห็นโครงร่างของแผงอกที่กระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง คอเสื้อเปิดกว้าง บนหน้าอกมีคราบเลือดแผ่ซึมเป็นวงกว้าง

ฝีเท้าของเขาโซเซอย่างหนัก แทบจะอาศัยเพียงลมหายใจเฮือกเดียวพุ่งไปข้างหน้า เส้นผมสีดำเปียกชุ่มด้วยเหงื่อเย็น แนบติดอยู่ตรงขมับอันซีดเผือด

ในดวงตาสีอำพันปั่นป่วนไปด้วยความเลื่อนลอย ขอบตาเรื่อสีแดงจาง ๆ อย่างผิดปกติ ลามตั้งแต่หัวตาไปจนถึงหางตา สภาพกระเซอะกระเซิงแฝงไปด้วยความเปราะบางที่ชวนดึงดูดใจ

ใบหน้าที่ประณีตงดงามจนยากจะแยกแยะเพศนั้น ราวกับกิ่งดอกไม้งามสดสวยที่ถูกพายุฝนโหมกระหน่ำจนหักโค่น

คือจินมู่ไป๋

เขาคล้ายกับสูญเสียทิศทาง แววตาเลื่อนลอย ซวนเซตรงเข้ามาทางหลิงหยางหยาง

ฟู่เยี่ยนเฉินเบี่ยงตัวเข้าขวางแทบจะเป็นสัญชาตญาณ ช่วงไหล่กว้างปกป้องคนไว้ด้านหลังอย่างแน่นหนา

ยังไม่ทันที่เขาจะอ้าปากซักถาม เข่าของจินมู่ไป๋ก็ทรุดฮวบ เสียง “ตุบ” ดังขึ้น เขาทรุดลงคุกเข่าต่อหน้าหลิงหยางหยาง