0159

⬢⬢⬢

ตอนที่ 159 กำไลมังกรสะกดไออัปมงคล กำไลหงส์หยั่งถึงเร้นลับ

ม่านเตียงทอดตัวลงมา แพรหมอกควันสีขาวนวลถูกไออุ่นอบอวลจนอ่อนยวบ

ภายในม่านยังอบอวลไปด้วยไออุ่นอ่อนละมุนที่ยังไม่จางหาย ราวกับปุยฝ้ายแช่น้ำอุ่นที่โอบรัดจนปลายนิ้วเกียจคร้าน

ชายหนุ่มโน้มกายลงข้างกายนาง แววตาเข้มลึกราวกับสีหมึกในราตรีกาลอันมืดมิดที่ไม่อาจละลาย

ขนตายาวหนางอนทอดลงมา ทาบเป็นเงาจาง ๆ ใต้ดวงตา

ข้อนิ้วเรียวยาวพกพาความเย็นชืด กดลงบนฟูกผ้าไหมแท้ที่ปูอยู่ใต้ร่างของนาง ปลายนิ้วออกแรงเล็กน้อยจนผิวเตียงยุบลงเป็นรอยตื้น ๆ

แนวไหล่ของเขาเกร็งแน่นเป็นส่วนโค้งที่เย็นชาและเฉียบคม ทั้งร่างโน้มเข้ามาใกล้ ลมหายใจแผ่วเบาลง ประหนึ่งจะขยับเข้ามาชิดอีกเพียงครึ่งส่วน

ทว่าหลิงหยางหยางกลับบิดเอวอย่างฉับพลัน ดุจปลาเงินที่ลื่นไหลและปราดเปรียว อาศัยจังหวะการบิดเอวพลิกตัวหลบออกไปทันที

เสี้ยววินาทีที่ปลายเท้าแตะพื้น พัดหยกขาวก็คลี่ออกเสียงดัง “พรึ่บ”