เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 147 กอดไว้ให้ดี
หวังเจี้ยนกั๋วเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า เมฆดำลอยต่ำมาก ลมก็เย็นลงไม่น้อย ดูท่าพายุฝนจะกระหน่ำลงมาจริง ๆ
เขาตัดสินใจอย่างเด็ดขาด “เร็วเข้า! ทีมงานทุกคนขยับตัว ย้ายทุกคนไปที่โถงประธาน! นักท่องเที่ยวก็ขอเชิญไปหลบฝนใต้ระเบียง อย่าไปยืนในที่โล่งแจ้ง!”
สิ้นเสียงพูด ลมเย็นยะเยือกสายหนึ่งหอบเอาใบต้นไหวที่ไม่รู้พัดมาจากที่ใดกรูกันเข้ามาจากนอกประตูวัด พัดจนธูปบนโต๊ะบูชาดับวูบลงไปพร้อมกันหลายดอก
อุณหภูมิลดฮวบลงอีกสองสามองศาในชั่วพริบตา แม้แต่จินมู่ไป๋ยังกระชับคอเสื้อเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว
เดิมทีแม้ทีมงานรายการจะไม่ได้เคลียร์พื้นที่ แต่ก็ให้เจ้าหน้าที่คอยกันนักท่องเที่ยวไว้ตามสมควร เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้รบกวนการถ่ายทำตามปกติของรายการ
อีกทั้งเวลาถ่ายทำคือแปดโมงเช้า นักท่องเที่ยวที่มาแม้จะสนใจ ก็ล้วนมุงดูอยู่ห่าง ๆ และถูกห้ามบันทึกวิดีโอ
เพราะคำกำชับของหวังเจี้ยนกั๋ว เจ้าหน้าที่จึงเริ่มเข้าไปช่วยนำทางนักท่องเที่ยว
ทุกคนเริ่มเคลื่อนย้ายไปยังทิศทางของโถงประธาน