เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 124 เมียน้อยได้ดีแล้วยังกล้าร้องขอความเป็นธรรมอีกหรือ?
หลิงหยางหยางบีบปากเล็ก ๆ ของเสี่ยวจิ่วอย่างไร้อารมณ์
“……คราวหน้าถ้ายังกล้าแอบปลดล็อกโทรศัพท์ฉันอีกล่ะก็ ฉันจะยึดเกาลัดของแกให้หมดเลย”
“ฉันมีคลังสมบัติส่วนตัวตั้งล้านแล้ว ใครจะไปสนเกาลัดแค่นิดเดียวของเธอกัน!”
เสี่ยวจิ่วแกว่งขาสั้น ๆ ไปมาพลางกอดลูกท้อที่ตำรวจหญิงข้าง ๆ ป้อนให้ กัดกินจนน้ำผลไม้กระเด็นกระจายอย่างมั่นอกมั่นใจเป็นที่สุด
“เธอต้องซื้อสมาร์ตโฟนถ่ายรูปตกรุ่นใหม่ล่าสุดให้ฉัน! เอาเครื่องที่ในเน็ตบอกว่าถ่ายแสงอาทิตย์ยามเช้าได้สดใสเป็นพิเศษนั่นแหละ! ฉันก็จะถ่ายก้อนเมฆโพสต์ลงเสี่ยวลวี่สู่เหมือนกัน!”
หลิงหยางหยางยื่นมือไปบีบพุงกลมป้อมของมัน พลางพูดอย่างหงุดหงิดว่า “ยังจะกินอีกนะ กินอีกนิดแกก็กลิ้งเป็นลูกบอลไม่ได้แล้ว”
เธอเงยหน้ากวาดสายตามองไปทั่วห้อง เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
คนทั้งห้องต่างพากันจ้องมองเธอ แววตาเต็มไปด้วยความรู้สึกซับซ้อน ทั้งสงสาร ทั้งโกรธแค้น และยังระแวดระวังอยู่บ้าง ราวกับว่าเธอเพิ่งเผชิญกับความอยุติธรรมครั้งใหญ่หลวงมาอย่างไรอย่างนั้น