0085

⬢⬢⬢

ตอนที่ 85 จะเห็นด้วยหรือไม่ เขาก็แต่งไปแล้ว

หลิงหยางหยางเดินตรงไปยังห้องของตนเอง จากระยะไกล ก็เห็นคนผู้หนึ่งนั่งยอง ๆ อยู่ข้างประตู

หลิงเยี่ยนสวมเสื้อฮู้ดสีดำตัวหลวม ดึงหมวกคลุมลงมาต่ำมาก ขายาวสองข้างคู้ขดอยู่ข้างวงกบประตู ราวกับสุนัขพันธุ์ใหญ่ที่ถูกทอดทิ้งไว้หน้าประตู

เสี่ยวจิ่วโผล่หัวออกมาจากหัวไหล่ของหลิงหยางหยาง สองมือน้อย ๆ ที่สั้นกุดยกขึ้นปิดปาก กดเสียงให้ต่ำทว่าเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

“หยางหยาง เขามานั่งยอง ๆ อยู่ตรงนี้นานแค่ไหนแล้วนะ ตั้งใจจะทำให้เธอตกใจกลัวหรือเปล่า ให้เจ้าตัวน้อยคนนี้แทงเขาสักทีดีไหม!”

หลิงหยางหยาง “...แกแอบไถเสี่ยวลวี่สู่ลับหลังฉันอีกแล้วสินะ!” ไม่อย่างนั้นทำไมถึงยังเรียกแทนตัวเองว่าเจ้าตัวน้อยได้อีกล่ะ!

เมื่อหลิงเยี่ยนได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว ก็ลนลานลุกขึ้นยืนทันที

รูปร่างของเขาสูง นั่งยอง ๆ อยู่นานขาจึงมีอาการชาเล็กน้อย ตอนที่ลุกขึ้นยืนจึงเซวูบไป รีบยื่นมือคว้าวงกบประตูไว้

วันนี้เห็นได้ชัดว่าเขาตั้งใจจัดแจงตัวเองเป็นพิเศษ ผมเผ้าหวีเรียบร้อยกว่าปกติ เสื้อฮู้ดสีดำก็เพิ่งเปลี่ยนมาใหม่ ทว่าสีหน้ากลับกระอักกระอ่วนอย่างยิ่ง